นับตั้งแต่วันแรกที่แม่รู้ว่า มีนู๋ตัวจิ๋วอยู่ในท้องของแม่ มันดีใจมากมาย
เบ่บี๊ของแม่ เปลี่ยนแม่ให้เป็นอีกคน จากที่ทำอะไรนึกถึงแต่ตัวอเง ตั้งแต่ตอนนั้นมาแม่พยายามประคับประคองลูกให้มีชีวิตที่ปลอดภัย และบำรุงให้ร่างกายลูกได้เติบโตมาอย่างแข็งแรง สมบูรณ์ ครบถ้วน และมีพัฒนาการทางด้านสติปัญญา อารมณ์ที่ดี
มันเป็นเรื่องของความมหัศจรรย์แห่งธรรมชาติ...ชีวิตน้อยๆชีวิตนึงถือกำเนิดขึ้นในร่างกายของแม่ และค่อยเติบโตขึ้นเรื่อยๆตามวันเวลาที่ผ่านไป.... ทุกๆวันที่รอคอยเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ทุกๆวันตั้งตารอวันที่คุณหมอนัดไปตรวจ เพราะแม่อยากรู้ว่าลูกเป็นอยู่ในนั้นสบายดีไหม แข็งแรงดีรึเปล่า จนแม่ไม่สามารถรอวันคลอดของลูกได้
ตอนนี้ 23 สัปดาห์ แล้ว...ลูกชายแม่ดิ้นเก่งมากเลยนะ รู้ไม๊ บางทีแม่จะนอน ลูกก็ดิ้นเหมือนยังไม่อยากให้แม่นอนอยากให้อยู่คุยกัน เวลาที่มองไปที่ท้องตัวเอง แล้วมองเห็น ท้องที่ขยับไปมา แรงบ้างเบาบ้างจากการที่ลูกเคลื่อนไหว....บางทีน้ำตามันก็ไหลออกมาเอง ดีใจมากเลย ที่มีลูก....แม่ว่า ครอบครัวคือของขวัญที่วิเศษแล้วนะ พอแม่มีลูกขึ้นมา ไม่มีของขวัญอะไรจากพระเจ้าที่ดีที่สุดในชีวิตแม่แล้ว....ต้องขอบคุณ คุณพ่อของลูกด้วยนะ ที่ทำให้ลูกได้เกิดมา เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตพวกเราต่อไป
ทุกวันนี้ ลูกคือ แรงบันดาลใจของพ่อและแม่ ในการใช้ชีวิต.....แม่จะเขียนความในใจทุกสัปดาห์ลงในนี้ เพื่อที่ตอนโตขึ้น ลูกจะได้มาอ่าน....ถึงตอนนั้นแม่ไม่รู้หรอกว่า ลูกจะเข้าใจภาษาไทย ได้มากน้อยแค่ไหน แต่ยังไงแม่ก็สัญญาว่า แม่จะสอนภาษาบ้านเกิดของแม่ให้ลูกแน่นอนจ้ะ
รักลูกมาก
พ่อกับแม่
edit @ 4 Dec 2010 12:15:20 by -:- ปาร์ค มิน จี -:- Love Is All Around